Blog
Schelpen en schaaldieren verzamelen bij eb is een nog steeds zeer levende traditie langs de Franse kust. Om ten volle van deze activiteit te genieten, kent u het best de basisregels: vergunningen, maten, quota en tijdvensters. Het wettelijke kader beschermt de bron en garandeert uw voedselveiligheid.
Deze gids vat het belangrijkste samen voordat u uw laarzen aantrekt tijdens uw verblijf op een camping aan zee!
Recreatief schelpdieren zoeken is toegestaan op het openbaar maritiem domein, onder voorbehoud van het kader dat elke maritieme prefectuur vastlegt. Drie grote gevels coördineren deze regels: Manche-Mer du Nord, Atlantische Oceaan en Middellandse Zee. Elk publiceert besluiten die de soorten, de open zones en de toegestane periodes vastleggen.
De activiteit blijft voorbehouden voor strikt persoonlijk gebruik: verkoop, ruil en zelfs schenking aan een handelaar zijn verboden. De agenten van het Office français de la biodiversité en de maritieme diensten controleren regelmatig de naleving van deze regel. Een overtreding kan leiden tot een boete van tot 22 500 € voor de ernstigste gevallen, met confiscatie van het materiaal en de vangst.
Bepaalde zones ontsnappen echter aan deze vrijheid: havens, natuurreservaten, zeeparken, militaire zones en oesterconcessies. Gemeenten geven deze verboden aan in het gemeentehuis en bij de toegang tot de stranden. Let ook op de sanitaire classificatie van schelpdieren, die soms gesloten wordt bij toxines, vervuiling of giftig fytoplankton.
De beste uitstapjes hangen af van de getijdencoëfficiënt en het seizoen. Hoe hoger de coëfficiënt, hoe verder de zee zich terugtrekt en hoe meer de wadplaat vrijkomt: daar concentreren zich schelpdieren en schaaldieren. Vanaf een coëfficiënt van 80 wordt de drooggevallen zone sterk breder. Boven 100 spreekt men van springtij.
De wadplaat komt kortstondig bloot, over het algemeen tussen 1u30 vóór en 1u30 na het laagste punt van de eb. Dit korte tijdvenster vereist vroeg aankomen en de opkomende vloed in de gaten houden. De zee kan in een uur tijd meerdere honderden meters winnen, met name in de baai van de Somme of de baai van de Mont-Saint-Michel.
De reglementering van het schelpdieren zoeken legt ook sluitingen op om de voortplantingscycli te respecteren. Zo wordt bijvoorbeeld de zee-egel vooral van oktober tot april in de Middellandse Zee gevangen, de Sint-jakobsschelp van oktober tot mei aan de Atlantische kust. De grijze garnaal wordt eerder aan het einde van de zomer en in de herfst verzameld. Kokkels en tapijtschelpen blijven het hele jaar door toegankelijk, onder voorbehoud van sanitaire opening.
Elke soort heeft een minimale vangstmaat, nationaal of bij prefectoraal besluit vastgesteld, om de dieren minstens één keer te laten voortplanten. Onder die maat is het verzamelen verboden en moet de vangst onmiddellijk teruggezet worden in het water. Een schuifmaat of een officiële liniaal, in de mand meegenomen, laat u ter plaatse controleren.
Hier zijn de indicatieve minimummaten en quota van de meest voorkomende soorten aan de Franse kust:
| Soort | Minimummaat | Indicatief quotum per visser en per dag |
| Kokkel | 3 cm | 2 kg |
| Tapijtschelp | 4 cm | 100 stuks |
| Mossel | 4 cm | 5 kg |
| Alikruik | 1,2 cm | 5 kg |
| Scheermes | 10 cm | 30 tot 50 stuks |
| Platte oester | 5 cm | 5 dozijn |
| Noordzeekrab | 14 cm | 6 stuks |
| Zwemkrab | 6,5 cm | 6 stuks |
| Europese kreeft | 8,7 cm (kop-borststuk) | 1 tot 2 stuks |
De quota variëren van departement tot departement: een visser uit de Finistère zal niet exact dezelfde hoeveelheden mogen vangen als een visser uit het Bassin d’Arcachon. Ons team raadt u aan het geldende prefectorale besluit voor de betreffende zone te raadplegen, beschikbaar op de website van de maritieme prefectuur of in het gemeentehuis van de kustgemeente!
Recreatief schelpdieren zoeken vormt een echte druk op de kustecosystemen, met name op de rotsachtige wadplaten die tijdens springtij druk bezocht worden. Enkele eenvoudige gebaren maken het mogelijk om te vissen zonder het milieu te beschadigen en de bron te behouden voor de volgende generaties.
De gouden regel: keer nooit een steen om zonder hem terug te leggen in zijn oorspronkelijke positie, met de oorspronkelijke kant naar boven. De algen, zeeanemonen en kleine schaaldieren die zich in deze schuilplaatsen nestelen, hebben meerdere jaren nodig om zich te herstellen als de steen ondersteboven blijft liggen. Vermijd ook diepe gaten graven in het zand, wat de habitat van de ingegraven schelpdieren destabiliseert.
Enkele goede praktijken om in gedachten te houden om uw impact te beperken:
En u, klaar om van de springtijen te genieten tijdens uw volgende verblijf? Wacht niet langer om uw camping aan de rivier of aan zee te boeken en al bij zonsopgang op schelpenjacht te gaan!
Nee, er is geen vergunning vereist om recreatief schelpdieren te zoeken aan de Franse kust. De activiteit blijft vrij op het openbaar maritiem domein, onder voorbehoud van de minimummaten, quota en verboden zones vastgesteld bij prefectoraal besluit. Een vergunning is alleen verplicht voor professioneel schelpdieren zoeken.
Om onder goede omstandigheden schelpdieren te zoeken, mikt u op een getijdencoëfficiënt boven 80. Boven 100 leggen springtijen een uitgestrekte wadplaat bloot en vergemakkelijken ze het verzamelen van schelpdieren en schaaldieren. De hoogste coëfficiënten vallen rond de lente- en herfstequinox.
De sancties bij niet-naleving van de reglementering variëren van een forfaitaire boete tot meerdere duizenden euro’s, tot 22 500 € voor de ernstigste overtredingen. Confiscatie van het materiaal en de vangst is systematisch. De verkoop van de opbrengst van het schelpdieren zoeken, zelfs incidenteel, vormt een zwaarder bestraft delict.
‘s Nachts schelpdieren zoeken is toegestaan in de meeste departementen, op voorwaarde dat u dezelfde regels als overdag naleeft. Een waterdichte hoofdlamp, aangepaste laarzen en het vooraf raadplegen van de getijtabellen zijn onmisbaar. Sommige prefecturen beperken echter het nachtelijk vissen voor gevoelige soorten.
De geldende prefectorale besluiten voor het schelpdieren zoeken zijn te raadplegen in het gemeentehuis, op de website van elke maritieme prefectuur of op de portalen van de interregionale directies voor de zee. De officiële website pecheapied-loisir.fr en de sanitaire kaart van Ifremer bundelen ook nuttige informatie per zone en per soort.
Bronnen:
